فرق اصلی سولفات آمونیوم و اوره چیست؟
تفاوت سولفات آمونیوم و اوره، مقدار نیتروژن و وجود گوگرد است. در گریدهای کودی مرجع، سولفات آمونیوم حدود ۲۱٪ نیتروژن و ۲۴٪ گوگرد دارد؛ اوره حدود ۴۶٪ نیتروژن دارد و گوگرد جزو فرمول آن نیست. بنابراین وزن مساوی این دو، نیتروژن یکسانی تأمین نمی‌کند.[1]
گوگرد فقط یک تفاوت در نام این دو کود نیست؛ در تشکیل پروتئین نقش دارد و گیاه آن را به شکل سولفات از ریشه جذب می‌کند. پس اگر برنامه تغذیه به گوگرد هم نیاز داشته باشد، باید سهم گوگرد سولفات آمونیوم را در حساب آورد. این نکته به معنی نیاز همه خاک‌ها به گوگرد یا برتری همیشگی سولفات آمونیوم نیست.[3]
برای مقایسه، ابتدا جدول زیر را ببینید؛ سپس با یک مثال ساده حساب می‌کنیم که نیتروژن برابر، چه مقدار گوگرد همراه وارد مقایسه می‌کند.
جدول مقایسه سولفات آمونیوم و اوره
| شاخص | سولفات آمونیوم | اوره | دامنه و شرایط |
|---|---|---|---|
| فرمول شیمیایی | (NH4)2SO4[1] | CO(NH2)2[1] | فرمول ماده؛ بدون نتیجه‌گیری درباره خلوص تجاری. |
| نیتروژن در گرید مرجع | ۲۱٪[1] | ۴۶٪[1] | درصد جرمی N؛ نه خلوص کل کود. |
| گوگرد | ۲۴٪ در گرید مرجع[1] | در فرمول اوره وجود ندارد[1] | ۲۴٪ مربوط به آنالیز مرجع است؛ اوره پوشش‌دار یا مخلوط، محصول دیگری است. |
| شکل اولیه نیتروژن | آمونیومی[1][2] | در ساختار اوره؛ سپس در خاک تبدیل می‌شود[1][2] | تغییرات پس از ورود به خاک را با ترکیب اولیه اشتباه نگیرید. |
این عددها برای شناخت گریدهای رایج‌اند. مثلاً «۲۱ درصد نیتروژن» یعنی سهم جرمی نیتروژن؛ نباید آن را «۲۱ درصد خلوص سولفات آمونیوم» خواند. برای تصمیم درباره کالای مشخص، به برگه آنالیز همان گرید مراجعه کنید.[1]
برای نیتروژن برابر، چه مقدار از هرکدام لازم است؟
در این مثال، نیتروژن برابر شده اما گوگرد برابر نشده است. همین نکته نشان می‌دهد که مقایسه دو کود با تعداد کیسه یا وزن خرید، پاسخ کاملی به مسئله انتخاب نمی‌دهد.[1]
تفاوت رفتار در خاک و نکات پیش از انتخاب
شکل نیتروژن هم فرق دارد. سولفات آمونیوم از ابتدا نیتروژن آمونیومی دارد، اما اوره پس از ورود به خاک تغییر می‌کند. فعالیت آنزیم اوره‌آز و وجود رطوبت در این تبدیل نقش دارند؛ بنابراین درصد روی بسته، به‌تنهایی تمام رفتار کود در خاک را توضیح نمی‌دهد.[1][2]
اوره‌ای که در شرایط گرم روی سطح خاک بماند ممکن است بخشی از نیتروژن را به شکل آمونیاک از دست بدهد. دما، pH، رطوبت و روش قرارگیری کود مهم‌اند. از طرف دیگر، سولفات آمونیوم را هم نباید در هر خاکی «بدون اتلاف» دانست؛ مرجع کرنل برای خاک با pH بالا استثنا قائل شده است. این تفاوت‌ها دلیل بررسی شرایط واقعی‌اند، نه نسخه‌ای برای انتخاب همیشگی یکی از دو کود.[1][2]
اگر دو برگه آنالیز پیش رویتان است، نخست N و S را جدا بخوانید، بعد مثال بالا را با درصدهای همان برگه تکرار کنید. هرجا اطلاعات کافی ندارید، همان مورد را به‌صورت پرسش برای بررسی تخصصی نگه دارید. برای آشنایی با مشخصات و کاربردهای سولفات آمونیوم، صفحه مرتبط را ببینید.
